CATS the Musical

posted on 19 Nov 2007 22:25 by comichub in Event
 

 เมื่อวันเสาร์ไปดูละครเวทีบรอดเวย์เรื่อง CATS มาค่ะ มีคนถามหลายคนว่าดูแล้วเป็นไง สนุกมั้ย ก็ต้องตอบว่ามันขึ้นกับรสนิยมและความชอบส่วนบุคคลจริงๆนะ อย่างเราชอบดูมิวสิคัลแบบนี้เลยชอบมาก แต่เพื่อนที่ไปดูคนละรอบ(แถมดูบัตรแพงกว่าตูอีก)กลับบอกว่าชวนหลับซะงั้น

สรุปว่าละครเพลงเรื่องนี้เหมาะกับใครมั่งล่ะ? ถ้าคุณเป็นหนึ่งในคนเหล่านี้คุณน่าจะชอบ CATS
1) คนที่ชอบละครเพลงเมโลดี้เพราะๆ 
2) คนที่ชอบ dance performance
3) คนชอบแมว 
4) คนชอบดูนักแสดงในชุดบอดี้สูทฟิตเปรี๊ยะ (แฮ่มมม ซับน้ำลายก่อน)

ก่อนจะลงรายละเอียด สำหรับคนที่คิดจะไปดูหรือกำลังจะไปดู ขอแนะนำว่าควรทำการบ้านศึกษาเนื้อเรื่องคร่าวๆล่วงหน้าจะได้อรรถรสในการชมมากขึ้นถึงมากที่สุด เพราะว่าคนส่วนใหญ่ รวมทั้งเราคนนึงล่ะ คงจะแห่กันไปดูเรื่องนี้เพราะมันพะยี่ห้อบรอดเวย์มากกว่าเพราะชอบเนื้อเรื่องซะอีก แถมทั้งโชว์ยังเป็นเสียงภาษาอังกฤษอีก ฟังออกมั่งไม่ออกมั่ง (ส่วนใหญ่ฟังไม่ออกอ่ะ แค่ชื่อตัวละครแมวๆก็มึนแล้วครับพี่น้อง)  ถ้าใครคิดจะไปอ่านซับไตเติ้ลคำแปลข้างเวทีก็ต้องบอกว่าลืมไปได้เลย เพราะจอสกรีนที่ฉายซับอยู่ด้านข้างเวทีทั้งสองฟาก ขืนมัวแต่อ่านซับก็ไม่ต้องดูการแสดงบนเวทีกันพอทีสิ ดูจบออกมายังงงๆ ต้องซื้อแฮนด์บุ้กกลับมาอ่านที่บ้านอีกรอบถึงจะพอเก็ทเนื้อเรื่อง แต่ถึงจะดูไม่ค่อยรู้เรื่องแต่แค่ดูการแสดงก็คุ้มค่าบัตรแล้วล่ะ นักแสดงทุกคนฟิตสุดๆเต้นกันแบบลืมตายกันไปข้าง ท่าทางท่าเต้นทุกอย่างก็เหมือนแมวจนเพลินนึกว่าเป็นแมวกันจริงๆแน่ะ เพลงก็เพราะ โดยเฉพาะเพลง Memory ที่เป็นเพลงหลักของละครเพลงเรื่องนี้ ทำเอาขนลุกเกรียวกันทั้งโรงละครเลย ฉากกับคอสตูมก็อลังสมกับเป็นโชว์ระดับบรอดเวย์ อีกอย่างนึงที่โชว์ชุดนี้ไม่เหมือนใครก็ตรงที่นักแสดงขยันดึงผู้ชมเข้ามามีส่วนร่วมตลอดเวลา จู่ๆแมวก็มาโผล่ข้างๆคนดูงี้ วิ่งกระโจนมาจากทางเดินด้านข้างตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้งี้ เรียกว่าทั้งโรงละครเป็นพื้นที่การแสดงหมด นั่งๆดูอยู่ถ้ามีเสียงกุกกักข้างตัวต้องสันนิษฐานก่อนว่ามีแมวมานั่งข้างๆ (ฮ่า)

ก่อนจะมาเป็น CATS

ละครเพลง CATS มีที่มาจากหนังสือรวมโคลงสั้นสำหรับเด็กของ T.S.Eliot เรื่อง Old Possum's Book of Practical Cats  ต่อมา Andrew Lloyd Webber นักประพันธ์เพลงชาวอังกฤษได้ปิ๊งไอเดีย หยิบเอาบทกวีของปู่ Eliot มาเรียงร้อยใหม่ในรูปแบบมิวสิคัล พร้อมกับใส่ไอเดียเพิ่มตัวละครออริจินอลเสริมเข้าไปด้วยจนกลายเป็น CATS ที่เราได้ชมกันในวันนี้ วันที่เปิดแสดงครั้งแรกที่โรงละคร New London Theatre เมื่อวันที่ 11 พ.ค. 2524 ก็มาร์คประวัติศาสตร์ของละครเวทีด้วยความสดใหม่ของรูปแบบการแสดง สถิติการเปิดแสดงของ CATS ติดต่อกันนานถึง 15 ปี ด้วยรอบการแสดงทั้งหมด 7,485 รอบ ก่อนจะตระเวนไปแสดงในต่างประเทศถึง 26 ประเทศ สิริรวมจำนวนผู้ชมกว่า 64 ล้านคนทั่วโลก นับเป็นสถิติโชว์ที่แสดงต่อเนื่องยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ละครเวที น่าเสียดายที่ปู่ Eliot ไม่มีโอกาสได้ชมผลงานของเค้าในฉบับละครเวทีเพราะปู่ลาโลกไปก่อนหน้าโปรเจ็คจะเกิด ไม่งั้นปู่คงจะปลื้มน่าดู

โลกของ CATS

เนื้อเรื่องของ CATS เกิดขึ้นกลางเมืองใหญ่ ณ กองขยะหลังบ้านใครก็ไม่รู้ ในคืนวันพระจันทร์เต็มดวงที่เหล่าแมวๆเผ่าเจลลิเคิล (Jellicle Cats) ออกมารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลองค่ำคืนแห่งเจลลิเคิลไนท์ซึ่งมีขึ้นปีละครั้ง ไฮไลต์ของงานคืนนี้คือแมวผู้โชคดีเพียง 1 ตัวจะได้รับคัดเลือกจากท่านผู้เฒ่าแมวพันปี Old Deuteronomy (สาบานได้ว่าชื่อแมว) ให้ไปเกิดใหม่ใน Heavyside Layer หรือสวรรค์ชั้นเจ็ดของชาวแมวนั่นเอง บรรดาแมวเหมียวที่มาร่วมชุมนุมต่างก็งัดมุกมาเล่ากันคึกคัก ทั้งเรื่องราวของแมวเพลย์บอย แมวเสี่ยอ้วน แมวแม่นม แมวนักละครรุ่นเก๋า แมวโจรสลัด แมวนายสถานีรถไฟ ฯลฯ รวมทั้งแมวอดีตดาวมหาลัยอย่าง กริซาเบลล่า ซึ่งในอดีตเป็นสาวงามไฮโซแต่ไม่รักดี หนีออกจากเผ่าไปผจญโลกภายนอก กริซาเบลล่าในวัยไม้ใกล้ฝั่งหอบสังขารกลับมา ด้วยหวังว่าจะได้รับการยอมรับจากเผ่าแต่ดูเหมือนว่าสมาชิกแมวตัวอื่นๆจะรังเกียจไม่ต้อนรับเธอ ป้ากริซาเบลล่านี่เองที่เป็นคนขับร้องเพลง Memory ที่รำพึงถึงช่วงเวลาอันแสนสวยงามในอดีต ระหว่างนั้นเองก็เกิดเรื่องขึ้น แมคคาวิตี้ แมวอาชญากรหมายเลข 1 แหกคุกออกมาป่วน และจับตัวเฒ่าดิวที่เป็นเหมือนเสาหลักของเผ่าไป วายร้ายแมคคาวิตี้กลับมาอีกครั้งในคราบของเฒ่าดิวและต่อสู้กับแมวหนุ่มๆ สุดท้ายก็หนีหายไปอย่างไร้ร่องรอย รวมทั้งร่องรอยของเฒ่าดิวด้วย บรรดาแมวเหมียวก็ยิ่งนอยจัด ดีที่สุดหล่อรัมทัมทักเกอร์หัวไวไปตามแมวยอดนักมายากล มิสเตอร์มิสทอฟเฟลลี (Mr. Mistoffelees -- สาบานอีกทีว่านี่ชื่อแมว) มาใช้เวทย์มนตร์เสกพาตัวเฒ่าดิวกลับมา งานเฉลิมฉลองดำเนินมาถึงค่อนคืนจนถึงเวลาที่เฒ่าดิวต้องประกาศผลสลากกินแบ่ง เอ้ย ผู้โชคดีประจำค่ำคืน ป้ากริซโผล่มาขโมยซีนด้วยเพลง Memory อีกรอบ คราวนี้สหายร่วมเผ่าเริ่มใจอ่อน ยอมรับป้ากลับเข้าวงสังคมอีกครั้ง หวยออกคืนนี้เลยเป็นของป้ากริซ ที่ได้รับเลือกให้เป็นแมวผู้โชคดีไปเกิดใหม่ ณ Heavyside Layer (หรือนี่คือแผนกำจัดป้า??) ก่อนจะรูดม่านปิดฉากงานเลี้ยงเจลลิเคิล เฒ่าดิวก็ออกมาพูดดังๆให้ชาวมนุดอย่างเราท่านจงพึงสังวรณ์ไว้ว่า แมวทุกตัวเค้าหัวสูงนะยะ ทุกตัวมีคาแร็กเตอร์หรือลักษณะนิสัยเฉพาะตัวเหมือนกับคนเรา เพราะฉะนั้นกลับบ้านไปก็จงปรนนิบัติคุณแมวที่บ้านท่านให้ดี ข้าวปลาอย่าได้ขาดเชียว แล้วแมวจะยอมลดตัวลงมารักท่าน จงจำไว้เลยว่า "Cats are very much like you"

คลิป MEMORY
ขับร้องโดย Elaine Paige (คนละคนกับที่มาแสดงเมืองไทยนะ)

 

ดูจบแล้วก็จุดประกายกระตุ้มต่อมรักแมวขึ้นมาทันที โดยเฉพาะแมวตัวผู้เนี่ยช้อบชอบเป็นพิเศษ (อาการคลั่งเคโมะเป็นยังงี้นี่เอง!!) ถูกใจเจ้ารัมทัมทักเกอร์ นายเพลย์บอยขวัญใจสาวๆทั้งแมวทั้งคน แมวอะไรทำไมเท่ยังงี้ ตกหลุมรักแมวตัวผู้ไปแล้วค่ะ ตั้งใจแล้วว่าหม่าม้าจะเลี้ยงเจ้าแบดบอยที่บ้านให้โตขึ้นมาเป็นหนุ่มหล่อเสน่ห์แรงแบบพี่รัมทัมเค้านะลูก

ว่าแล้วก็จีบมาเป็นแบบให้วาดแฟนอาร์ตซะหน่อย เปรี้ยวไม่เปรี้ยวดูเอาเอง

นอกจากเรื่องร้องเต้นแล้ว อีกแง่มุมนึงของ CATS ที่โดนใจมากๆคือ เรื่องของดีไซน์คอสตูม ต้องยกนิ้วให้เลยว่าล้ำมากๆ แมว Rock 'n Roll สุดๆ ดูแล้วนึกถึงป๋าเดวิด โบวี่ ปลอกคอหนังตอกหมุด ร็อกโคตรๆ ชุดฟิตเปรี๊ยะ กับผมทรงหูแมวที่แสนจะเปรี้ยว กรี๊ดดดด ไม่ให้รักแมวแล้วจะให้รักหมาที่ไหน!!

ตัวอย่างความเปรี้ยวต้องยกให้ตัวเน้เลย~

อันนี้ขำๆ MV สมัยเมื่อ เอ่อ.. ยุค 80 มั้ง แหม ทำไปด้ายยย~
http://www.youtube.com/watch?v=DGe9-LM6wnQ

อันนี้ไม่เกี่ยว พอดีเจอตอนค้นยูตุ๊บ MV CATS ฉบับ KH  ริคุรับบทเป็นพี่รัมทัม
http://www.youtube.com/watch?v=lIBDEvD2Rhs

 

นั่นก็เป็นส่วนดีๆที่ได้จากการไปดู CATS ส่วนที่ขัดใจก็มี แต่เป็นเรื่องของมารยาทคนดูชาวไทย คนไทยบางคนยังไม่มีวัฒนธรรมในการชมหนังชมละครเอาซะเลย ก่อนการแสดงเค้าก็ประกาศแล้วว่าโปรดปิดโทรศัพท์มือถือ อย่าลุกเดินโดยไม่จำเป็น แม้แต่ให้ระวังเสียงถุงก๊อบแก๊บไปรบกวนคนอื่น จริงๆไอ้ของแบบนี้มันเป็นมารยาทสากล ไม่จำเป็นต้องประกาศด้วยซ้ำ แต่ก็ยังมีคนไทยบางคนฟังภาษาไทยไม่ออกรึไงไม่ทราบ ระหว่างโชว์ก็รับโทรศัพท์หน้าตาเฉย ก็ไอ้คนที่นั่งติดกับเรานี่เองแหละ ถึงจะทำเป็นคุยกระซิบกระซาบยังไงมันก็น่ารำคาญอยู่ดีอ่ะ แย่ที่สุด แถมรับสายตั้งหลายทีอีกนะมรึง ถ้ามีธุระด่วนมากก็อย่าเสียเวลามาดูละครเลยเอ็ง มันรบกวนคนอื่นโว้ยยย ก่อนหน้านี้ตอนไปดูละครเวทีเรื่องอื่นก็เคยเจอพวกเข้าสาย เดินเรียงเข้ามาตอนที่ฉากไคลแม็กซ์พอดี บังมิดเลย เวรเอ๊ย แล้วก็เจอพวกอุ้มลูกเล็กเด็กแดงไปดู แล้วเด็กก็ดันแหกปากร้องในโรงละคร หมดมู้ดกันพอดี นี่ยังไม่นับพวกป่วยปางตายเข้าไปไอค็อกไอแค็กในโรงละครอีกนะ เจอคนพวกนี้แล้วก็เซ็งเป็ดชะมัด

อัพบล็อกคราวนี้ยาวจังวึ้ย =w= ใครไปดู CATS มาแล้วมีความเห็นยังไงคุยกันได้นะ  

OMAKE
นี่ก็นักแสดงจาก CATS ใช่มิ? XDD


ปล. รีพอร์ตงาน Comic Party 8 ควบงาน TAM 2007 รอแต่งรูปก่อนเง้อ

edit @ 20 Nov 2007 01:09:53 by = a n n =

Comment

Comment:

Tweet

ฟังแต่เพลงแนวขับร้องอย่างเดียว
ปรกติไม่ค่อยถ่อไปดูพวกไลฟ์เท่าไหร่เพราะคนแยะๆ ไกลๆดูไม่ถนัด สายตาเค้าฝ้าฟางอ่ะ +_+

#6 By Firstchildren on 2007-11-20 22:51

โอ้ว แมวชุดหนังง cry
คือ...คิดจะไปดูแดนซ์กะฟังเมโลดี้แต่ไม่คิด่าจะเปรี้ยวขนาดนี้ค่ะ 555+

#5 By W★G on 2007-11-20 18:31

พี่มุ > สงสัยอยู่นานว่าเหมียวไมเคิลชอบเต้นระบำมีต้นแบบมาจากไหน ตอนนี้ปริศนาทั้งหมดคลี่คลายแล้ว

เด > พี่ไปดูรอบบ่ายสองเลิกออกมาห้าโมงเศษๆ ถ้าแม่เดดูรอบบ่ายสองเหมือนกันจะใช้เวลากลับบ้านดึกไปมั้ยอ่ะ อยากแนะนำให้คุณแม่มาดูแต่ก็ต้องคำนวณเวลานั่งรถกลับบ้านให้ดีด้วยอ่ะ

Thunder Cats เหรอ เอ๊ะ คุ้นๆ (บ้าจิง ยอมรับว่าเกิดทันซะนี่)

double > ตั้งแต่ต้นจนจบเราก็รู้แค่ว่ามันเป็นงานชุมนุมแมวเหมือนกันค่า พอกลับบ้านมาอ่านเรื่องย่อถึงได้รู้ว่ารายละเอียดที่แมวแต่ละตัวเล่าเรื่องมันเป็นยังไง แต่ถึงตอนดูจะไม่ค่อยเก็ทก็ยังดูสนุกเนอะ เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตจริงๆ double wink

#4 By = a n n = on 2007-11-20 14:50

^
^
รอบไม่เย็นก็มีค่ะ เสาร์-อาทิตย์ จะมีรอบบ่าย 2
ท่านแม่เราก็ไม่อยากกลับบ้านเย็นเราก็ไปจองรอบนี้แหละคะ
พอรู้เนื้อเรื่องคร่าวๆค่ะ ประมาณว่าเกี่ยวกับชุมนุมแมวซักอย่าง
คิดว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตแหละค่ะ(ฮา)

#3 By double (202.41.187.247) on 2007-11-20 11:46

แม่เราตอนแรกเค้าก็อยากไปดูเรื่องนี้เหมือนกันน่ะเนี่ย |p แต่อย่างที่รู้น่ะจ้า อยู่ซะบ้านนอกไกลเชียว แถมละครกว่าจะเล่นก็ค่ำๆมืดๆ ไม่รู้จะขับรถกลับบ้านโต้รุ่ง ชนิดกระดืบมาถึงบ้านก็ตะวันสางพอดี ีแล้วต่างคนก็ดิ่งไปนอน 5555+ ไอ้เราก็เฉยๆ เป็นพวกไม่ค่อยกระตื้อรือร้นขวนขวายหาของดีๆมาเอนเตอร์เทนตัวเอง (รสนิยมต่ำแล้วยังไม่คิดพัฒนาว่างั้น กร๊ากกกก ปัจจุบันนี่นั่งสร้างความบันเทิงให้ตัวเองด้วยการนั่งเล่นเกมกะเน็ต อนาถาดีแท้)

สรุปคือลำบากนักก็นอนอยู่บ้านเต๊อะ (แถมถ้าไป...จะไปคลำทางเผลอๆหลงด้วยอีตอนไปหาโรงละครนี่แหละ)

เจ้าตัวที่พี่แอนชอบนี่.... คนรสนิยมต่ำอย่างเราเห็นแล้วดันนึกไปถึง Thunder Cats ง่ะ sad smile (พี่แอนน่าจะเคยได้ดูมั้ง ที่เป็นฮีโร่ตระกูลแมวๆ การ์ตูนฝรั่งน่ะจ้า น่าจะสักราวๆ เกือบๆ 20 ปีก่อนได้มั้ง *โดนพี่แอนถีบ* "อย่ามาประจานวัยเซ่~!!!"question )

#2 By เย้51 + bean54 on 2007-11-20 02:29

กะลังอ่านเพลินๆ เจอเหมยวไมเคิลนี่ฮาแตกเลยแฮะ
กรั๊ก กรั๊กกก เข้าใจหารูปจิงๆcry

#1 By The Ren on 2007-11-20 01:16

Code Here.

www.flickr.com