หงิด

posted on 27 Sep 2008 21:38 by comichub in Diary

เอนทรีระบายหงิด มิมีอะไรเป็นสาระแม้สักกระผีก โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

----------------------------------------

 

หงิดที่ 1

 

ร้อนในแผลเป้งคอมโบสี่ห้าแผลตั้งกะต้นอาทิตย์กินอะไรแม่งก็ไม่อร่อย สุดจะทน

แบกสังขารไปซื้อยาที่ร้านขายยาที่ตลาดแถวบ้าน เภสัชแม่งก็กวนตีน

me "ซื้อยาแก้อักเสบแผงนึงค่ะ"

เภสัช (รึเปล่าก็ไม่รู้ โหงวเฮ้งไม่ให้เลย) "เป็นอะไรคะ เจ็บคอ?"

me (ขี้เกียจอธิบายว่าเป็นร้อนในค่ะ จะดูแผลมั้ยคะ สยองนะคะ) "อ่ะ ใช่ค่ะ"

เภสัช (ส่งยาแคปซูลสีเทา/ส้มสะท้อนแสงให้) "นี่ค่ะ"

me (อึ้ง ยาอะไรวะ ทำไมสีมันจี๊ดใจยังงี้ กินแล้วจะตายมั้ยเนี่ย) "เอ่อ... ยาที่เป็นสีฟ้าเขียวไม่มีเหรอคะ"
(ประมาณว่าเป็นยาแก้อักเสบที่ไปหาหมอทีไรก็มักจะได้ยาเนี่ย แต่จำชื่อมันไม่ได้ จำได้แต่สี)

เภสัช "อ๋อ ยา xxx กินแล้วหายเหรอคะ"

me (เง็ง อ้าว ไหงมาถามกรูล่ะ) "เอ่อ...  ยังไม่ได้กิน พอดียาที่บ้านหมด" (กรูถึงได้ถ่อมาซื้อยาที่ร้านเมิงไง) 

เภสัช "ยาตัวนั้นกินไม่หายหรอกค่ะ เดี๋ยวนี้เชื้อมันดื้อยาแล้ว ใช้ตัวนี้ดีกว่า แรงกว่า"

me (เฮ้ย แค่ยืนคุยกันที่หน้าเคานท์เตอร์ 3-4 ประโยค เทอวินิจฉัยโรคกรูได้ทะลุปรุโปร่ง -- จริงๆกรูโกหกอาการนะ กรูไม่ไ้ด้เจ็บคอ กรูเป็นร้อนในตังหาก -- รู้อีกว่าเชื้อมันดื้อยาแล้ว เทพ เทพมากๆ เดี๋ยวนี้เภสัชต้องมีอัพเดท R&D เข้าถึงข้อมูลวิจัยล่าสุดของกระทรวงสาธารณสุขและองค์การอนามัยโลก โอ้วววว!! แล้วมาถึงก็จ่ายยาแรงให้กรูเลยเนี่ยนะ ปกติเค้าต้องเริ่มจาก minimum dose ไม่ใช่เรอะ ฯลฯ สรุปว่า คิดหนักอยู่ประมาณ 5 วิ ว่าจะยอมเสี่ยงกินยานี่ดีมั้ยหว่า)

me "แผงเท่าไหร่คะ" 

เภสัช "50 บาทค่ะ"

me (ทำไมถูกจั๋งซี้ จะดีเร้ออออ แต่เอาวะ เจ็บแผลทรมานปางตายมาหลายวันละ กินยาแรงให้มันหายๆไปซะที แค่ 50 บาทวัดดวง แผลจะหาย รึกรูนี่แหละจะหายจากโลก) "เอาแผงนึงค่ะ"

กินยามาสองวัน อาการก็ดีขึ้น....บ้าง (ชั้นยังไม่ตายเว้ยเฮ้ย)

หายเจ็บไปบ้างแล้ว แต่กินอะไรก็ยังไม่อร่อย โลกไม่สดใสเหมือนวันวาน

กินเกาเหลาลูกชิ้นเนื้อสดด้วยสปีดเต่ากาลาปากอสกระดืบ จนคนร่วมโต๊ะสั่งขนมมากินหมดไปแล้ว กรูยังซดเกาเหลาไม่หมดชามเรยยย น้ำซุปโดนแผลแล้วมันจี๊ดใจจนเห็นดาวลูกไก่กลางวันแสกๆ

อย่าแปลกใจ ถ้าช่วงนี้ใครโทรมาแล้วชั้นจะพูดน้อยพูดเสียงกระซิบกระเส่ายังกับเซะโฟน หรือว่าพูดแล้วเสียงอู้อี้พูดม่ายชักยังกับเป็นแรงงานต่างด้าว ทุกพยางค์ที่ออกจากปากมันช่างเจ็บปวดรวดร้าวทรมาน อูยส์์ส์ส์

หวังใจว่า จะฝากความหวังไว้ที่ยาสีส้มแปร๋นแสบตา (คนออกแบบยาคงกะว่าไปวางลืมไว้ที่ไหนมันต้องเตะตาดังตู้ม) ยาจ๋าช่วยให้ชั้นหายไวๆทีเถอะ ช่วยให้โลกชั้นกลับมาสดใสอีกครั้ง แล้วชั้นจะรำลึกพระคุณเภสัชปากดีคนนั้นไม่มีวันลืมเลือน อาเมน.

 

-----------------------------------

หงิดที่ 2

 

สดๆหมาดๆ

ออคชั่นทิ้งไว้แล้วออกไปกินข้าวเย็น

กระหยิ่มใจ กรูลงเผื่อไปหนัก คงไม่มีใครเจ๋อมาบิดแข่ง ชิวววววว

ฝนตก รถติดจัง อีก 45 นาทีหมดเวลาบิด กลับไม่ทันแน่ๆ สังหรณ์ใจชอบกล

เข้าเช็คเมล์จากมือถือ shipหายละ มีคนเกทับ

โทรกลับบ้าน น้องยังไม่ถึงบ้าน เพราะฝนตกรถติดเช่นกัน

โทรหาเพื่อน ไม่มีใครออนไลน์ เยี่ยมมาก

เกรงใจมากมาย ไม่อยากรบกวนใครในเรื่องไร้สาระแบบนี้ กินข้าวไปนั่งบิดไป ไม่ใช่ปวดฉี่ แต่เพราะเครียด

เครียด แผลร้อนในยังไม่หาย กินอะไรก็เจ็บ ปลาซาบะวันนี้ไม่อร่อยเลยวุ้ย

เครียด อีก 10 นาทีหมดเวลาบิด ใครเกทับกรูวะ แล้วมันเกไปเท่าไหร่ eหอยเอ๊ยยยย

เครียด ทำไมไอติมชาเขียวถั่วแดงของโปรดชั้นวันนี้รสชาติปุเลี่ยนๆ เปลี่ยนสูตรรึไง รึว่าเพราะลิ้นเราโดนยาสีส้มแปร๋นดาเมจจนเพี้ยนไปแล้ว

บึ่งรถกลับบ้าน เลทไปชั่วโมงเต็มๆ ไหนดูซิออคชั่นจบที่เท่าไหร่ 

กะว่าถ้าจบแบบไม่มีทางสู้ ชั้นก็จะได้สบายใจ ยังไงกรูก็สู้ไม่ได้

500 เยน (ขยี้ตาอีกที) 500 เยน มันเกทับกรูไปแค่ 500 เยนเนี่ยนะ!!!!! แสรดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!

ไม่เคยเจ็บใจอะไรขนาดนี้ ไม่เคยเสียใจอะไรขนาดนี้ 

500 เยน ห้า-ศูนย์-ศูนย์ ตัวเลขอาถรรพ์ มันช่างเชือดเฉือนใจนัก 

ทำไมมันไม่เกทับกันสัก 5พันเยน รึจะให้ดี 5หมื่นเยนไปเล้ยยย ให้กรูสบายใจ ยิ้มรับความพ่ายแพ้ทั้งน้ำตา เกทำไมแ่ค่ 500 เยน!?! 

โทษตัวเอง ทำไมไม่ลงเผื่ออีกสักหน่อย ชะล่าใจนักแล้วเป็นไง eโง่ววว

โทษฟ้าฝน ทั้งวันไม่ตก มาเจือกตกอะไรช่วงเย็นย่ำค่ำๆให้รถมันติดเล่น

โทษคนที่บิดชนะ เมิงเกิดมาแข่งกับกรูทำไมเนี่ย ไอ้ 500!!

โทษเจ้าของสินค้า ทำไมต้องกำหนดให้หมดเวลาวันเสาร์ช่วงหัวค่ำที่คนเค้าบีซี่ด้วยวะ (จริงๆมันตรงกับเวลาดึกบ้านเค้าล่ะ แต่เราพาลพาโลไร้เหตุผล)

อยากจะทุบโต๊ะพังตู้ระเบิดภูเขาเผากระท่อม แต่มันกระเทือนแผล เลยได้แต่ฮึดฮัดขัดใจ  (ไว้วันหลังต้องหากระต่ายของเนเน่จังมารองรับอารมณ์มั่งซะแล้ว)

หงิดจุกอก จะร้องโวยวายดังๆก็เจ็บแผลอีก ดีที่ได้ exteen เป็นยาระบายอ่อนๆ ได้ระบายเป็นตัวหนังสือ อาการท้องอืดจุกเสียดแน่นเฟ้อก็ค่อยทุเลา ตอนนี้ไม่โกรธใครแล้ว ไม่โทษฟ้าฝน ไม่โทษตัวเองด้วย ถ้ามันมีบุญจะได้มาเดี๋ยวมันก็มาเอง อาเมน.

-----------------------------------

 

ใช่ว่าจะมีแต่เรื่องหงิดๆ เรื่องดีก็มีเหมือนกัน ชั้นก็โง่จังที่ปล่อยให้ความหงิดบังตา

น้องริวจะมาแล้ว ตอนนี้กำลังเดินเล่นอยู่ในดิวตี้ฟรีสนามบินคันไซ วี้ดวิ้ววววว \=v=/

Comment

Comment:

Tweet

ไอ้ยาสีฟ้าเขียว ตัวที่เค้าว่าดื้อยา คือ amoxycillin จ้ะ มันคือยาที่เวลาไปหาหมอประกันสังคม หมอก็จะจ่ายแต่ตัวนี้ เพราะราคาถูก แล้วคนก็ดื้อยาตัวนี้กันไปค่อนประเทศแล้ว พี่ก็กินตัวนี้ไม่ได้ผลแล้วเหมือนกัน เพราะงั้นเภสัชเลยบอกว่าอย่างงั้นมั้ง แต่จริงๆควรจะถามก่อนนะเนี่ย ว่าเราดื้อยาตัวนั้นหรือยัง (อ๊ะ แต่เค้าก็ถามใช่มิ ว่ากินตัวนั้นหายหรือเปล่า)

เรื่องร้อนใน แบคทีเรียในปาก เป็นส่วนทำให้หายช้าด้วย เพราะงั้นหลังอาหารควรแปรงฟันทุกครั้ง แล้วบ้วนด้วยลิสเตอรีน จะช่วยให้หายเร็วขึ้น ยาป้ายปากแก้ร้อนใน ที่ได้ผลดี หายเร็ว คือคีนาล็อกจ้ะ เคยใช้ป่าว แล้วก็ต้องกินน้ำเยอะๆ นอนเร็วๆ ห้ามอดนอน
ส่วนอีกวิธีที่ได้ผลชงัดสุด คือไปจี้เลเซอร์ที่แผล หายทันทีฮ่ะ

ส่วนเรื่องบิดแพ้ 500 เยนเนี่ย น่าเจ็บใจจังแฮะ คิดซะว่าโชคดี ที่ไม่ต้องเสียเงินก้อนโต sad smile

#6 By shun on 2008-09-30 00:57

เหอๆๆ 1 เยน ก็เคยเห็นกะตามาแล้วอ่ะ

#5 By mirage on 2008-09-29 18:28

เรื่องร้อนในก็ขอให้หายเร็วๆด้วยนะคะ XD

#4 By HOJO on 2008-09-28 15:01

ใจเย็นค่ะพี่แอน อารมณ์หงิดเรื่องบิดแพ้แค่ หลัก 500-1000 เยน นี่โฮโจก็เซงมานัดต่อนัดแล้วค่ะ

ยังไงก็ขอให้ได้น้องฮิวอิทมาในไม่ช้านี้นะคะ big smile

#3 By HOJO on 2008-09-28 15:00

ทานแก้วมังกรไหมแอน
เรื่องเป็นร้อนใน ส่วนใหญ่จะเป็นเวลาไปกินของทอดขึ้นห้องเหลาน่ะ ก็เลยรู้สึกว่าปากตัวเองยาจกชมัดกินของแพงแล้วร้อนใน ปกติที่บ้านก็กินผลไม้ธาตุเย็นตลอด อย่างแก้วมังกรกินแล้วก็ช่วยได้เยอะ

ชั้นชักกลัวไอ้ยาเม็ดสีส้มแปร๋นของแอนแล้วว่ะ ไปบอกเขาว่าเจ็บคอ เขาจ่ายยาอะไรให้น่ะ หยดหยองนะเฟ้ย

#2 By duck-life on 2008-09-28 12:01

sad smile ตกใจ นึกว่าเข้าผิดบลอก
เวลามุกร้อนใน จะใช้ยาสีฟันดอกบัวคู่อุดเอาไว้เลยนะคะพี่แอน (เป็นคนไม่ชอบกินยา) แต่ถ้าอยู่นอกบ้านคงจะลำบาก หายไวๆนะคะ

ช่วงนี้แดดเผาแรงมาก ไม่เข้าใจเลยว่าจะเผากันให้ไหม้ไปเลยใช่มั้ย
เวลาอยู่บ้านอ่านหนังสือ ร้อนซะอยากจะแยกชิ้นส่วนตัวเองออกจริงๆ (ตกลงแกเป็นตัวอะไรเนี่ย?embarrassed )

เวลาออกนอกบ้าน จะไปสอบ...โหยยยยยย แ*ร่ง
ฝนทำท่าจะตกเชียว ให้มันได้ยังงั้นสิ ที่ ม.ก็เปิดแอร์อย่างกับ บินไปสอบที่ขั้วโลกเหนือ

โอร๊ยยยยยยยยยย โลกเรามันมีความพอดีบ้างม๊ายยยยยยยย บ่นๆๆๆ



อีกเรื่อง อ่านแล้ว แบบเซงแทน500เยนนี่มันน่าเจ็บใจนะคะ เข้าใจอารมณ์พี่แอน อ๊ากกกก อันนี้ไม่กล้าเมนท์มาก กลัวเดี๋ยวพี่แอนจะยิ่งอารมณ์เสีย


ปล.ลางสังหรณ์มุกไม่ผิดใช่มั้ยคะ
พี่แอนจะมีสมาชิคใหม่เข้าบ้านอีกคนconfused smile

อยากเห็นน้อง ไว้จะรอดูรูปที่บลอกนะคะ

#1 By myuk on 2008-09-28 03:56

Code Here.

www.flickr.com